1. انتخاب قالب: قالب های خارجی فولادی سفارشی و قالب های هسته با توجه به شکل لوله ناهمگن در نقشه های طراحی.
2. پیش درمان قالب: گرد و غبار و ناخالصی های داخل قالب را پاک کنید، لایه ای از فیلم پلاستیکی را روی سطح قالب اصلی بپوشانید و قالب بیرونی را از قبل گرم کنید و سپس ماده آزاد کننده را به طور یکنواخت بپوشانید.
3. لایه گذاری: تعداد لایه ها را با توجه به ضخامت لوله ناهمگن محاسبه کنید و زاویه لایه را با توجه به الزامات عملکرد تعیین کنید. پیش آماده سازی فیبر کربن را روی قالب هسته قرار دهید. هر لایه باید محکم در یک زاویه راست پیچیده شود. همچنین لازم است از ابزارهایی برای تراکم استفاده کنید و سپس از پرس برای فشرده سازی کل پیش آغشته بدون حباب و لایه بندی استفاده کنید.
4. عملیات دقیق: عملیات ویژه برای قطعات اتصال، مانند زوایای قائم و قطعات با قطر کاهش یافته مورد نیاز است، که احتمالاً شکاف هایی را برای پر کردن پیش آغشته کردن فیبر کربن ایجاد می کند و در نتیجه عدم رعایت استانداردهای طراحی پس از قالب گیری.
5. آب بندی: هسته داخلی را بیرون آورده و کیسه هوا را در لوله ناهمگن فیبر کربن قرار دهید. یک سر کیسه هوا مهر و موم شده است و سر دیگر کیسه هوا روی یک نازل هوا قرار گرفته و با پیش آغشته کردن فیبر کربن مهر و موم شده است. فیبر کربن مقابل انتهای مهر و موم شده کیسه هوا یک انتهای لوله مستطیلی با پیش آغشته کردن فیبر کربن مهر و موم شده است. پس از آب بندی، از فشار 1.5-2 کیلوگرم استفاده کنید تا بررسی کنید که آیا مهر و موم در شرایط خوبی است و نشتی ندارد.
6. شکل دهی: پیش آماده سازی فیبر کربن مهر و موم شده و قالب بیرونی را در تجهیزات پرس داغ قرار دهید و از دما و فشار بالا برای تقویت شکل گیری لوله استفاده کنید.
7. پردازش: پس از قالب گیری، لوله فیبر کربنی شکل باید صیقل داده و رنگ شود تا سطح آن صاف شود تا با شکل در نقشه طراحی سازگار باشد.
تولید قطعات فیبر کربنی به شکل خاص نسبت به لوله های مربعی و گرد دشوارتر است. تولید قالب ها زمان و هزینه زیادی می برد. علاوه بر این، پردازش گوشه نیاز به تجربه غنی دارد، در غیر این صورت لوله های تولید شده با شکل خاص نمی توانند انتظارات را برآورده کنند.
